“… hafızamda ki her şey kanayan bir yara , her ucundan sızlayan , her köşesi acıyan boylu boyunca bir hayat , fark ediyorum ki bir yanda yaşarken insan , bir yanda kuruluyor ölüm döşeğimiz , biz çocukluğun sonsuz coşkusuyla kırlarda koşup oynarken orada bir yerde bizi bekliyor ölüm döşeğimiz , çok önceden başlıyor aslında insanın ölümü…”