arkadaşımın tavsiyesi üzerine gündeme aldığım bir kitapti. Kitabın ilk yüz sayfası oldukça akıcı ve keyifliydi. Sonrası ise lise öğrencileri için ders kitabı gibiydi: kısacık başlıkların altı zoraki doldurulmus gibi... Şimdi bu noktada önerip önermemek konusunda tereddüte düşüyorum. İlk yüz sayfanın bilinçli her vatandaş tarafından okunması gerektiğini söyleyerek bitireyim iyisi
Örnek: "dindar kişi ahlaklıdır. O halde ahlaklı olmayan kişi dinsizdir."
Dindar kişilerin ahlaklı olduğu öncülü kendi başına bir savdır. Bu sav, ahlaklı olmanın tarifini yapmamaktadır. Dolayısıyla sempatik kişiler de, sevimsizler de, dindar olmayan kişiler de ahlaklı olabilir zira "dindar kişi ahlaklıdır" öncülü bunların hiçbirine kısıt koymamaktadır. O halde bu öncülden, "ahlaklı olmayanların dinsiz" olduğu çıkarımı yapılamaz. Burada hileli bir akıl yürütme söz konusudur.