Betül
@Ehveniser55
Sui generis.
Dedim: Senin Yusuf olduğun nereden belli?
-Hayyam-
Şu anda okuduğu kitaplar
"hayatımızda, çok yakın olup da hiçbir şeyin aramıza giremeyeceği bir zaman oldu, bizi sadece küçük bir köprü birbirimizden ayırıyordu. Sen tam üzerine basmak üzereyken sana sordum: 'köprüyü aşarak yanıma mı gelmek istiyorsun?' -sense daha fazla gelmek istemedin; sana tekrar aynı şeyi sorduğumda ise sessiz kaldın. O zamandan beri bizi birbirimizden uzaklaştıran, birbirimize yabancılaştıran dağlar, çağlayanlar ve daha neler girdi; artık bir araya gelmek istesek de gelemeyiz. Şimdi o küçük köprüyü düşündüğünde söyleyecek söz bulamıyor, hayretler içinde kalıyor, hıçkırıklara boğuluyorsun."
Reklam
İnsanca pek insanca adlı kitabımda, Pandora'nın kutusu açıldığında Zeus'un oraya yerleştirdiği kötülükler insanların dünyasına saçıldığında hiç kimsenin farkında olmadığı son bir kötülük kalacak; o da ümittir, demiştim. O zamandan bu yana insanlar o kutunun ve içindeki ümidin iyi bir şey olduğu yanılgısı içindeler. Ama Zeus'un insanın eziyet çekmeye devam etmesi arzusunu unutup gittik. Ümit kötülüklerin en büyüğüdür çünkü eziyeti uzatır.
Hayır, mesele benim az güvenmiş olmam değil, çok fazla güvenmiş olmamdı. Yeniden güvenmeye hazır değilim, bunu yapamam.
Karanlık dönemlerim oluyor. Kimin olmaz ki? Ama bu anlar beni ele geçiremez. Bunlar benim hastalığım değil, varlığıma ait şeyler.
Reklam