Ne havada kara bulutlar
Ne gönlümde umut var
Ne halden anlayan biri
Ne de dilimin konuşmaya hali
Kapatsam da gözlerimi
Engelleyemiyorum düşlerimi
Sardı her yanımı çaresizlik
Kafesimde hayallerim eksik
Yarım kalan duygular
Geride sadece yaşanmamışlıklar
Belki her şey yaşadığın kadar
Doğsa da güneş erise de kar
Gelmez gönlüme bahar
Aymaz gözlerim hala bakar
Ama ne çare ne de umut var
Karar ey gökyüzü kararabildiğin kadar
Ne karanlığın ne kara bulutlar
Ne de ıssız sokaklar
Edemez beni daha fazla tarumar