B
@Elabusra1234
İnstagramda okuduğum kitapların yorumunu ve çektiğim güzel kareleri paylaşacağım.
instagram.com/okurgezerhayale...
Şu anda okuduğu kitap
️ Rip Akıntı: Hayat- Murat İsfan KORKMAZ
Okuduğum en gizem dolu kitaplardandı. Yazarın kalemi sade ve akıcıydı. Senaryo yöntemiyle yazdığı için okurken her sahne gözümde canlanıyordu.
Çaresizliği, acıyı, umudu, vatanseverliği çok derinden hissettirdi.
Ajanlar, Lağım Fareleri, birden fazla yabancı ülke, hafıza kaybı, kardeşlik gibi bir sürü konuya değinilmiş kurguda.
Başta eleştiri yapacağım çok şey vardı. Bir gün ya da daha kısa sürede tanıdığı bir insanla kardeşlik bağı kurulması, mesleği yerine bu bağı seçmesi gibi konular saçma gelmişti. Ancak sonrasında her birinin aslında mantıklı bir açıklaması olduğu çıkıyor ortaya. Kitabın sonuna kadar hafızaya ne oldu sorusuna cevap alamıyoruz. Kitabı gizemli ve hızlıca okutan da buydu.
Karakterin ağzından tüm hayatını dinlemek, düğümleri yavaş yavaş açıyordu.
Bir sır var; devlet sırrı gibi örgüt yapılanmasının temelini yerinden koparacak bir sır...
Sırrı; kitabın sonuna kadar öğrenemiyoruz. Bu sır kitabın sonunda da şaşırtıyor bizleri.
Çok üzüldüğüm yerler vardı, karakterin yaşadığı imtihanların ağır olması, bazı şiddet unsurlarının olması, beni çok derinden etkiledi.
İstemsizce empati yaparak, karakterin yaşadıklarını yaşamak istemedim.
Son olarak yazarın bu dini örgütlere değinmesi, dini kullanan kötü niyetli insanların arka yüzünü göstermesi alkışlanacak hareketti.
Keyifle ve merakla okudum. Bakalım siz okurken beğenecek misiniz?
Yazarın kalemini sevsem de çoğu konuda eksik buluyorum. Nobel ödüllü bir yazarı eleştiriyorum şuan, kendimde bu cesareti nasıl bulduysam artık...
Kitabın isminde de geçen Aşk kısmı, o kadar yüzeysel geçti ki, aşık mıydı ki oldum birden.
Aşık olduğu kişinin de çocuk olması zaten bana normal de gelmedi o ayrı bir konu.
Anne ve baba karakteri dehşet verici iğrençlikteydi. Öz çocuklarına yaptıkları davranışlar onu sahiplenmemeleri çok kırıcıydı. Çocuğun sevgisiz büyümesi, kendi benliğini kabul etmeyip evde yaşayan diğer köle dediği kişilerden, o kendini bir yere ait hissetme duygusunu gidermeye çalışması üzücüydü.
Çocuğu kuduz bir köpek ısırmasıyla başlıyor hikaye, ardından kızda kuduzluk emaresi olmamasına rağmen korkunç işkencelere maruz kalması ve bunu normalleştirmeleri ürkütücüydü. İçine şeytan kaçtı fasfasatıyla çocuğu şeytan çıkarma ayinleri için bir manastıra götürüyorlar.
Doğduğu andan öldüğü ana kadar kederle yaşayan bir çocuğun hikayesiydi.
Acı, sevgisizlik, cahillik, yobazlık, bağımlılık gibi bir sürü konunun geçtiği bir kitaptı. Okurken o dönemi düşündüren, kötümser tüm duyguların hissedildiği bir kitaptı.
Duyguları başarılı şekilde aktaran yazar, aşk kısmında neden öyle olduğunu varsayamadığım bir acemilik göstermiş.
Bu konuyu başka ünlü yazarlar yazsaydı, bu roman kesinlikle unutulmaz çarpıcı etkide olurdu diyebilirim sadece.
Yazarın diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum.
Mutluluğun iyi edemediğini iyileştirecek ilaç yoktur.
