Abi, arkamdaki kadını sadece ben mi görüyorum?”
Eymir bana baktıktan sonra Oflaz’la konuşmaya devam etti.
“Arkanda kadın falan yok, Oflaz.”
Bu ne demekti şimdi? Beni kadın olarak görmüyor muydu? Dün gece senden hiç etkilenmedim mi diyordu? Kaşlarım çatıldı. Oflaz yerden destek alarak doğruldu. Eli kafasındaydı.
“O zaman bana kim vurdu?”
“Tayanç vurdu!” dedim birden.
Oflaz söylediğime inanarak yanında dikilen Tayanç’a baktı
. “Niye vurdun lan bana?” Sorusu sitemliydi.
“Ultra zeki olmamı kıskanıyorsun, değil mi, p*ç?”
namazımı kılıp geliyorum," diyor.
"Dua et," diyorum "bizim için."
"Ben seni gördüğüm ilk akşamdan beri rabbimden yalnızca seni istedim," diyor ve hızla uzaklaşıyor masadan.
"Bülbülüm..." dedim ağır ağır. "Bülbülüm Altın Kafeste."
Altın değil, dikenden bir kafeste. Sadece bülbül değil, göğsü kınalı bir nar bülbülü. Ölü değil, hayatta. Ama canlı da değil, mezarda. Bedeni burada, kalbi arafta.