Ah benim kırık yârim
Kalbimde derin sızım
Bana bir damla olmadın
Ellere okyanussun yârim
Reklam
İçimde beni yıpratmayı Seçen bir göğüs ağrım var bu ağrı her şeyi erozyona uğratan içindeki tüm bahçeleri yıkıp geçen her şeyin çukuruna ulaşan bir ağrı beni ağrıtmayan rahatlama hissi vermeyen sakinlik göstermeyen içsel huzurun olmadığı bir şeyin geçmediği bir ağrı bazense hiçbir şey hissettirmeyen bir boşluğun içerisinde öylece sürükleyen.
Kaç kat kaldığını bilmediğim merdivenin 20. basamağındayım. Hayal kırıklıkları var. Belki öfke nefret var. Uğruna kendimi yıprattığım düşmanlar. Elimde kanlar yüreğimde sızı var. Upuzun bir yolun başında ellerim soğuk. Işıltımı kaybetmiş, aklımı yitirmiş koskoca bir yıl geçmiş. Yanımda kalmasını istediklerim anı olarak kalmış, dostum düşmana dönüşmüş. Geriye ben kalmışım. Bütün umudum kendimde. Beni böyle bir insan yapan her şeye sonsuz teşekkürler.
Ne serçeyim kanadı kırık ne Güvercinim gözü açık zümrüdüanka’yım ölüp ölüp dirilmeye alışık