Ela Nur Paçal
@Elap
İzmir
25 Aralık
41 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
“ Bu kalabalığın içinde, denizdeki tek bir dalga gibi plansız, amaçsız ancak köpürerek ve gücünün bilincinde coşarak ilerliyordu. “
Reklam
“ Hiçbir zaman bir insanı suçlayacak ya da ihbar edecek cesaretim olmadı. Çünkü karmakarışık dünyamızda adaletin ne kadar zayıf, tek bir sorunlu olaydan hak hukuk elde etmenin ne büyük bir kibirlilik olduğunu biliyordum. “
“ Nasıl ki kıyıya çarpan dalgalar bazen anlaşılmaz bir inatla tek bir çamurlu yosunu kıyıya vurur, sonra ıslak diliyle tutup tekrar yutar, ardından tekrar fırlatıp tekrar yutarsa, bu adam da insan girdabında belirli aralıklarla ve hep aynı yere geliyordu; her defasında boynu bükük, tuhaf biçimde bir şeyler saklayan bakışlarıyla. “
“ Böyle merak edeceğim şeyler olduğunda her zamankinden daha çok kendim olurum; böyle durumlarda sınırlı hayatım bana yetmez, içimden bir şeyler sıkıştırır, boğar beni, kozasından çıkmak isteyen bir kelebek gibi olurum. Vücudumdaki her gözenek açılır, her bir sinir ince, kor bir hançere dönüşür, işitme ve görme duyum keskinleşir, gözbebeklerimi ve kulak zarlarımı bileyleyen, keskinleştiren, neredeyse ürkütücü bir berraklık sarar tüm duyularımı. “
“ Bu kutsanmış nisan gününün ikinci harikası da şuydu: Kente yeni gelmiştim, akşama kadar da hiç kimseyle randevum yoktu. Paris’in dört buçuk milyon vatandaşından hiçbiri beni tanımıyor ya da beklemiyordu, yani dilediğimi yapmakta özgürdüm. İstersem kenti gezebilir, gazete okuyabilir, bir kafeye oturabilir, bir yerlerde yemek yiyebilir, bir müzeye gidebilir, dükkanları gezebilir ya da Quais’de kitaplara bakabilirdim, arkadaşlarıma telefon edebilir ya da sadece ılık, tatlı havanın keyfini çıkarabilirdim. “
Reklam