Cansu Koral
@Elastikbirben
Gelişimini asla tamamlamayacak geleceğin zengini
Sinir bir duygu değildir. Sinir, hayal kırıklığıdır, utançtır, üzüntüdür, değersizliktir, anlaşılmamışlıktır, yalnızlıktır. Sinir altında farklı değerler ve duygular olan bir dışa çıkış biçimidir. En derinine inilmeden dinmeyecek, çözülmeyecek bir sonuçtur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanların verdikleri sözlere ve söyledikleri zamanlara
İnancımı yitirdiğimi fark ettim.
Artık ben de herkes gibiyim.
ISSIZ ÇÖLİnsan ve Duygular
İçimde bir ıssızlık hakim.
Bu öyle huzurlu bir ıssızlık da değil.
Rüzgarın sesinden başka bir şeyin duyulmadığı bir yerde, zihnimden geçen düşüncelerin sesini duymak gibi can sıkıcı bir şey.
Etrafıma, biri var mı diye bakıyorum sürekli.
Biri de yok.
Gelip geçenler de yolcu.
Kalmak isteyenine denk gelmedim henüz.
Bu ıssız çölde el ele verip kendi verimli topraklarımızı yaratalım diyeni görmedim.
Bakıyorum etrafıma.
Elimde pusula yok.
Yönümü de bilmiyorum, ne yöne gideceğimi de.
Aslında yanımda biri olmadan yol alasım da yok.
Öyle durmuşum, bekliyorum.
Çölde uçuşan dikenleri izler gibi
düşüncelerimi izliyorum.
AramıyorumŞiir
Her şey o kadar anlamsız ki
Kalkıp gidemiyorum.
Her şey o kadar anlamsız ki,
Kalkıp gitmiyorum.
O kadar yorgunum, enerjim yok.
Hava boktan, ben çakıldım burada.
Ne yapsam bilmiyorum
Çünkü Anlamı yok,
ben kaldım burada,
kaldım burada.
Demişler ki, intihar etmemek insanın yaptığı en güzel seçim.
Düşünmüyorum, annem kızar bana.
Annemi kızdırmak istemiyorum
Her şey o kadar anlamsız ki,
artık kalkıp gidecek enerjim yok.
Kendimle tartışmaİnsan ve Duygular
Calm down and start to live simply. Do not complicate life. Bir arkadaşımın bana söylediği çok güzel bir şey var. Bir şeyleri olduğu gibi kabullenip ondan mutlu olmayı öğrenmemiz gerekiyor. Her zaman her şeyin daha iyisini istemek sağlıklı bir durum değil. Çünkü daha iyinin de daha iyisi her zaman vardır ve bu hiç bitmeyen bir mücadeleye dönüşür. Savaş içinde sürekli daha iyisine ulaşmaya çalışmaktansa olan durumla yetinip ondan mutlu olmak, mutluluğa açılan kapı.
İçimdeki bir şey bu düşünceyle savaşıyor;
+Daha iyisi için çalışmalısın, diye karşı çıkıyor. Daha iyisine sahip olabilirken neden azıyla yetinesin ki, diyor.
-Çünkü iyinin de iyisi var ve hiçbir zaman sahip olduğun iyi sana yetmeyecek. Fakat en başından sahip olduğundan mutlu olmayı seçebilirsin.
+Ama ben böyle değilim, diyor içimdeki ses. Kumar için de öyle söylerler. Ne kadar oynarsan o kadar kaybedersin ve bırakamadığın derin bir çukura dönüşür. Ne kadar kazansan da o kadar daha fazla kazanmak istersin ve en sonunda kazandığını da kaybedersin derler. Fakat ben böyle değilim. Ben sınırlarımı biliyorum kumarda. Kazandığım zaman kazandığım parayı alıp gitmeyi biliyorum. Belki tek özlediğim kumarın heyecanı olabilir. Çünkü bir şey için savaşmak, heyecan hissetmek güzel hissettiriyor. Fakat elimdekini kaybedecek kadar koymazdım. Ama bir daha kazanamadığımda ya da daha önce kazandığımla eşit ya da daha az kazanmak beni mutlu etmezdi. Daha fazlasını kazanmak isterdim ve belki bunu elde ettim daha iyisini de elde edebilirim derken ne kadar az para koyarsam koyayım belki de ilk başta kazandığımdan daha fazla para kaybetmiş olabilirdim. Fakat benim burada öz farkındalığım var.
-Ya yoksa? Ya öz farkındalığın kumarda işliyor ama hayatındaki durumlarda, ilişkilerinde fark edemeyeceğin bir şekilde