Karşımıza çıkan her imtihanda: "Aman sanki dünyaya bir kere geliyoruz!" deyip sıyrılıyoruz işin içinden.
Desek ya bu nefse; "Dünyaya bir kere geliyoruz evet, peki ahirete iki defa mı gideceğiz?"
Düşmanımızı tanımıyoruz ki; ona karşı siper alalım, savaşabilelim. Oysa şeytan en çok "üzüntüden ve umutsuzluktan" yaklaşır bizlere.
Zira şeytan çok iyi bilir ki; üzüntü, Rabb'imizin sevmediği bir ahlaktır. Bu yüzden âyet-i celilesinde bizlere emreder;
"Gevşemeyin, üzülmeyin!"
(Âl-i İmran,139)
...Kan pompalayan kalp yetmedi, içerisine "gönül" koydum. Ciğerinize sorun; tek meselesi oksijen miymiş? Size uzun uzun asıl işinin "vicdan" olduğunu anlatsın.