İrem kuyu
@Eldivya
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·736 syf.·
2025 3. kitabı
"Sanki kara bir kuyunun derinliklerine gömülüyordum. Sandığımdan farklı bir şeye dönüşmüş olduğumu kabullenmiştim ama aniden yaralarımla ve bıraktıkları izlerle yüzleştikçe kendimi daha güçlü hissettiğimi fark ettim. Gözyaşlarımın kendine ait bir sesleri vardı ve gözlerimden değil, kalbimin en derin, en karanlık köşesinden çıkıyorlardı, benim bile doğru düzgün bilmediğim bir hikaye anlatıyorlardı bana."
"Hiç kimseye borcum yok ama sırf kabul edilmek ve saygı görmek istediğim için eziyet çekiyorum. Neden ihtiyacım var buna? Vaktimi kaygılarla, pişmanlıklarla harcıyorum. Bir karanlığın ortasındayım; bu karanlık beni kendine esir edip bir kayaya zincirliyor ve yırtıcı kuşlara yem oluyorum."
"Geçmişten taşıveren bir anı insanın aklında yara açmayagörsün, hemen başkaları da sükun eder, böylece ruh daha derin kanar ve sonunda insan dizüstü çöküp gözyaşlarına boğulur."