'Rusya’da böyle binlerce kız var. Mesele orantı, renk, boy falan değildi, başka bir şeydi. Neydi bilmiyorum ama yüzüne bakınca insanın içinden ağlamak geliyordu.”
“Neden ağlamak geliyordu?” diye sordu kız heyecanlı bir tavırla.
“Güzel bir şeye bakınca ağlar mı insan?”
“Ağlarmış demek ki” dedim. “Buna güzellik mi diyeceğiz, başka bir şey mi bilmiyorum ama bu kadarı insan yüreğine ağır geliyor, kaldıramıyorsun. Ona bakarken Mevlânâ’nın dizeleri gelmişti aklıma:
‘Bu aşka ilahi diyemem korkarım / İnsani diyemem utanırım.’ ”