Okumak mağlupların işidir!
Ben bu dünyanın düzenini değiştirecek olanım. Kahramanlarınızı öldürmeye geldim. Çünkü nerede bir kahraman varsa orada zulüm de vardır.
Birden bana döndü, gözlerindeki o yabani ışığı gördüm, erken çekilen acıların ışığı, içine sıçılmış çocukluğun ışığı, asla değişmez, parmak izi gibi ele verir insanı hayatının her döneminde. Cengiz’di o, annesi öldüğü gün gelip yerleşmişti gözlerine o yabani ışık.
Allah kahretsin, çok güzeldi lan bu kız. Dönüp göz kırptım ona, tip tip baktı. İki elimi göğsüme götürüp kalp işareti yaptım, dayanamadı, eriyip gitti, bütün dişlerini göstererek gülümsedi, ya ne yapacaktı, anlarım kadın ruhundan.
Böyle insanlar çok nadir bulunur, hemen gülmeye hazır olanlar. Yirmi üç saatlik bir tartışmanın ardından kaldıkları yerden eğlenmeye devam edebilenler, yüreklerinin derininde asla kin besleyemeyenler, yürekleri kin tutmayanlar, isteseler bile, şaka gibi olanlar, çizgi film gibi.