“Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var..”
Şiir mi okumak istiyorsunuz, dedi adam, Yazan yok ki, dedi kadın.
Yazacak bir şey bulamayan eller, başka bir dünya bekler.
Sözler, kelimeler kaybolur.
Bir yokluk var, ama gözlerdeki bir şey, söylenmemiş her şeye bedel.
Bazen susmak, en güzel şiirdir.
Yazan yoktur, ama susan bir kalp, her şeyi anlatır.
Herkes farklı şekilde tükeniyor hayatta;
kimi doğru insanı beklerken,
kimi yanlış insana katlanırken.
Ve herkes bir şeyin bedelini ödüyor;
bazen seçimlerinin,
bazen seçemediklerinin..