Tüm yeryüzünü bir tımarhaneye dönüştüren şey idealdir. Ideal senin olman gereken şey olmadığın demektir. Bu gerginlik, kaygı , keder yaratır. Bu seni böler, seni şizofren yapar.
Kaç kez gezdim bu sokakları
Ve kaç kez yıkadı
Yenilgi akşamları beni
Saymadım
Kapanan kapıları
Örülen duvarları
Toy bir kısrak gibi heyacanlı
Ve bahar güneşi gibi umut dolu
Bir kalbi
Bıraktım dönülmeze
Gece dinledi
Duvar dinledi
Rüzgar dinledi
Bir tek sesim insanda sağırdı
Bir tek yüzüm yüzsüze ağırdı
Gerçekti aradığım
Gösterişsiz bir gün batımda
Vedalar zamansızlığın akrebinde
Gelip durdu
Kaç kaybediş öğretir şimdi hayatı
Ruhum kaç geceye sığınır
Ve yalan dünya
Bana kaç nefes daha verir
Kaçamadıklarımdan(e.ö)