İşte bizi güçsüz düşüren, başkasına bağımlı kılan ve onsuz yapamayacağımızı düşündüren hatamızdır bu. Kendini bulamadan bir başkasını bulmak ve kendi merkezini var edemeden bir başkasının merkezine bağlanmak
Nietzsche’nin bize söylemeye çalıştığı. Bilgelik, sadece bilgece laflar edip insanları düzeltmeye çalışmak, kendince bulduğu ve doğru olduğunu düşündüğü yola çekmeye çalışmak değildir. Bilgelik, bulunan yola önce kişinin kendisinin yürümesidir. Söylediklerini önce kendi kulaklarının duyması ve idrak etmesidir
İşte kendimize verdiğimiz en büyük ceza budur belki de. Başkalarının bizim gibi davranmasını bekleyerek aslında kendimize gecikiyoruz. Kendimize yaptığımız en büyük haksızlık budur belki de.
Yanlızlaşmana aşkla ve yaratılışınla yürü kardeşim. Adelet çok sonra aksayarak gelecektir arkandan. Benim gözyaşlarınla yürü yalnızlaşmana kardeşim. Kendisinin ötesindekini yaratarak yok olanı severim
İnsan varlığını sürdürebilmek için öncelere şeylere değer biçti, şeylerin anlamını insan yarattı, insan anlamı yarattı. Kendine ‘insan’ demesi bu yüzden , değer biçen demektir bu.