Pekiiii, böyle bir kalabalık tarafından sevilmek bana neye maloldu?Kendime ait neyim var aslında?Kendim için,kendimi hoşnut etmek için hiç çaba harcadım mı?Kendime ait zaman parçalarını,mahrem yalnızlıklarımı,kendim için yaşayacağım güzellikleri neden hep erteledim?Yenilgilerimde ağlamaya,öfkelerimde bağırmaya,başarılarımı ödüllendirmeye hiç mi vaktim olmadı?Başkalarının mutluluğunu gözetmekten kendi özümü mü örseledim yıllarca?
" İnsanlar,roman,öykü,sinema gibi kurgu eserlerin kahramanlarına pek benzemezler gerçek hayatta.Çünkü gerçek hayatta gözle görülür parçalar, insanların ölmüş kısımlarıdır.İnsanın asıl oluşuysa,koşullanmamış irade kısmıdır.Etrafına bak ve kaç tane böyle "asıl oluş" görüyorsun söyle... "