Ama güvensizlik duygusu tetikteydi...İçindeki kuşku bazen kararlarına tuhaf bir önsezi getiriyordu...Duyduğu nefreti ele vermedi,dişlerinin arkasında sımsıkı hapsetti.
Dünden beri sanki birkaç yıl yaşlanmıştı.Güvensizlik, yabancı bir konuk gibi soğuk kalbinin üstüne çökmüştü...o gün tam bir güvenle kalbini açmış olduğu için yakıcı bir pişmanlık duydu aniden...ona ihanet etmişti...Şimdi onun da bir sırrı vardı.Bu nefretti...sonsuz nefret.