...acı ve mutluluktum, sevinç ve kederdim,kabul ve reddim, şükür ve isyandım,zafer ve yenilgiydim, kötüydüm ve iyiydim,seçilen ve vazgeçilendim, güçlü ve zayıftım...
Ben ve kâinat, ölümü insanla tanıdık.Hayatı da.Yaratıldığı andan itibaren can, ölüm oldu ve ölüm can oldu.Başlangıç ile bitiş,var ile yok birbirlerinden doğdular
İnsan! Eti kan, canı kan, ölümü kan olan bir şeydi bu.Çığlığı karanlık dehliz,ruhu sır, gönlü mahşer, aklı bela,fikri cinnet bir yaratıktı.Bütün yaratılmış olanlardan güzel ve hepsinden çirkindi.
Tanrı,ben ve kâinat vardık.Yerler, gökler,yaratılmış olanlar ve ben,O'nun önünde uzanan bir boşlukta arka arkaya sıralanıyorduk.Cansızdık.Şekil de yoktu sonsuzluk da.Sadece an vardı.Hepimiz onun içindeydik.