Elفida
@Elfidason
يَا رَبِّي أَنْتَ تَكْفِينِي
Bu eski bir hikâye sâki. Zaman benim zamanım değil. Ben söyledim, lakin kelam benim kelamım değil. Bu hikâye çok eski vakitlerden düştü dilime. Cennetteydi Adem. Ve Hav-va'yı gördü. Esmayı öğrendi de hikâyesini bana söyletti san-ki. Benim değil såki bu sükût. Kitabesi silik gayra kapalı diya-rım. Dilimde tek bir ses kaldı. Ve inan elimde değil ihtiya-rim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ama kalem cana geldi işte. Lisan söze geldi. Sen de bil is-tedim. Bu hikâye kelimeler ile çaldı gönlümü. Susmak ve kendime saklamak istedim. Ama kıyamadım.
Onlara söz verdim. Belki de çoktan terk eylediler diyarı mı. Gülleri çoktan bıraktılar penceremin önüne. Güneşsiz yaşamam ben derken, güneşi de götürdüler rüyalarımdan.
Belki de gittiler.
Benim ismim onlarca harf ara-sından bir kaçı, oysa ben bir lügat veriyorum size, onu oku-yun diye. Harfleri siz koyun yerlerine. Onların diyarını siz de görün. Uykusuz rüyalara girin ve bu âlemi seyreyleyin diye.
Nereden işittim bunları, ah bu hikâyeyi kimlerden duy-dum ve kimlere söyledim? Parmaklarım yanmadı mı yazar-ken sanıyorsunuz, dilim tutuşmadı mı? Ama esef... Esef ki, kâğıtlar tutuşmuyor ateşinden bu sözlerin. Kalem kurşun, dil hamuş, göz âmâ... Lakin kelimeler hep güzel, hep nazlıydı. Kıyamadım.
