Arada açıp okumam gerekecek o alıntı;
“ Varlığımı, başkalarının varlığından açık seçik ayırabilme yeteneğine sahibimdir, onlar bambaşka alanlara aitlermiş gibi… Bir şey beni tedirgin ettiği veya kızdırdığı zaman, bu nesneyi, beni bir birey olarak artık hiç ilgilendirmeyen bir alana aktarmanın yolunu bulurum. Ve kendime, “ İyi tamam sinirlendim, öfkelendim, ama nedeni ortadan kalktı artık” derim, onun için bunu daha sonra sağlam kafayla düşünür ve ne yapabileceğimi anlarım”
Zemberekkuşunun Güncesi - Haruki Murakami