Elif Kaçan
@Elflair
4 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Hayatıma...Duygu ve Düşünce
Bazen her şeyi kontrol etmeye çalışmak yerine akışına bırakmak gerektiğini öğrendim. Bu şehre ilk geldiğimde korkuyordum, ama zamanla alıştım. Üç yıl geçti ve burada kendime yeni bir aile kurdum.
Şimdi anlıyorum ki hayat, biz izin verdikçe en güzel sürprizlerini getiriyor.
Teşekkür ederim hayat, bana bunları yaşattığın için.
Reklam
İnsan büyürken aslında biraz da kendi ailesini içinde yeniden kuruyor. Anılarıyla , eksiklikleriyle , affedebildikleriyle ve belki de en derin iyileşme ; sevmenin bazen mesafe, bazen sabır bazen de sessiz bir kabulleniş olduğunu fark ettiğimizde geliyor.
Sonunda insan anlıyor; affetmek başkasını değil , kendi kalbini özgür bırakmak…
Hayat, bazen bir yabancının gülüşünde tanıdık bir sızı, bazen en yakınının sessizliğinde koca bir ihanet gizler.
Arkadaşlık dediğin, sır paylaşmak değil; sırrın yükünü taşıyacak bir omuz bulmaktır. Ama omuz sandığın sırt dönünce anlarsın, herkes senin kadar kalmamış aslında.
Sevgi mi? Sevgi çok lüks bu çağda. Herkes birine “iyi gelmek” isterken, önce kendi yarasını saramıyor. Sonra biri gelir, dokunur, sarar gibi yapar ve eksik yerlerinden daha da kırar.
Hayat dediğin de böyle işte… Giden, kalanı büyütür. İhanet, güvenin cebinde biriktirdiği son bozukluğu çalar. Ama olsun, insan bazen en çok kendine sadık kalarak ayakta kalır.
Çünkü bazıları hayatında sadece ders, bazılarıysa dua olur.