İnsan büyürken aslında biraz da kendi ailesini içinde yeniden kuruyor. Anılarıyla , eksiklikleriyle , affedebildikleriyle ve belki de en derin iyileşme ; sevmenin bazen mesafe, bazen sabır bazen de sessiz bir kabulleniş olduğunu fark ettiğimizde geliyor.
Sonunda insan anlıyor; affetmek başkasını değil , kendi kalbini özgür bırakmak…