New York Times çok satan olması sebebiyle büyük bir beklentiyle başladığım Normal İnsanlar, ne yazık ki bu beklentiyi karşılayamadı.
Yazarın sade anlatım tarzı bazı okurlar için etkileyici olabilir ancak benim için olayların tekdüze ilerleyişi, duyguların yüzeyde kalışı ve karakterlerin iç dünyalarının yeterince derinleştirilememesi kitabı biraz “uzaktan izliyormuşum” hissiyle okumama neden oldu. Birbirini seven ama bir türlü doğru zamanda buluşamayan iki karakterin hikâyesi oldukça potansiyel taşımasına rağmen, bu potansiyel bence yeterince işlenememiş. Özellikle bazı duygusal kırılma noktalarında karakterlerin içsel çatışmaları yerine olay örgüsüne odaklanılması, beni karakterlerle bağ kurmaktan uzaklaştırdı.