Elif Altun
@ElifAltunn
Güven dolu saf bir yürek, suçun kaynağı mıdır?
Reklam
Zayıf bir insan için mutluluk bile korkutucudur. Pamuk bile onları yaralayabilir.
İnsan hayatı karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittiği ve bu tuhaflığın bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu.
Sayfa 22
Onaylanma arzusu insanı özgür olmaktan alıkoyar.
Sayfa 154
Puan vermedi·325 syf.·
2025 75. kitabı
Özel gereksinim sahibi bireylere karşı ne kadar dürüst duygular içindeyiz? Onlarla sokağı, sınıfı ve belli yaşam alanlarını paylaşmaya sahiden gönüllü müyüz?
Ameliyat olduktan sonra gelişen bilişsel zekânın yanında yeni doğmuş bir çocuğa aitmiş hissi uyandıran duygusal zekâ arasındaki farklar ve zıtlıklar zekânın türlü türlü yolları ve çeşitleri olduğunun bir kanıtıydı. Zira zekânın tek yönlü gelişmesinin sakıncaları diğer zekâ alanlarının gelişmemesinden duyulan acıyı da beraberinde getirir.
İnsan sadece kendi belirlediği şartlara uygun kişileri mi sever? Ya da sevgi koşulların çok ötesinde kabullenişlerle mi var olur? Koşulsuz sevgi mümkün müdür?
Belirlenen “normal” kurallar dışına “normal olmadığı” için itilen bireyler ve bu bireylerin aileleri bambaşka psikolojik yüklerle karşılaşır. Sosyal yaşamdan sessiz bir iş birliği ile ötelenir.
Bilişsel gelişimin getirdiği farkındalık hissi, bilginin getirdiği en büyük yüklerden birisi narsizm ve ego, ben bilirimcilik hissi. Tüm bunlar mutsuzluğu ve acıyı da beraberinde sürüklemiş olabilir. Zeki bir insan olmak belki de huzur ve mutluluğun önündeki en büyük engellerden birisidir.
“Kendimi bilgi ve bilgeliği, deliliği ve akılsızlığı anlamaya adadım. Gördüm ki, bu da yalnızca rüzgarı kovalamaya kalkışmakmış. Çünkü çok bilgelik çok keder doğurur, bilgi arttıkça acı da artar.” (İncil, Vaiz 1, 17–18)
Her şey aslına rücu eder. Tasavvuf düşüncesindeki Devir Nazariyesi gibi. İnsanlar, hayvanlar ve bütün yaratılanlar bir şekilde aslına döner.
Son olarak:
Sevgili Algernon, sana sevgiler ve tabii ki çiçekler.
