“.. tuhaf bir duyguya kapılıyorum, sanki bütün ruhumu birine teslim etmişim ve o kişi, paltosuna iliştirdiği bir çicek gözüyle bakıyor ruhuma, kendini beğenmişlik duygusunu okşayan bir süs, bir yaz günü süsü gözüyle.”
“.. bir düşüncenin değeri o düşünceyi dile getiren kişinin içtenliğiyle ölçülmez. Aslında adam ne kadar içtenliksizse düşüncenin o kadar zekice olma olasılığı yüksektir çünkü o durumda kişinin gereksinimlerinin, arzularının ya da önyargılarının rengini taşımaktan o kadar uzak olacaktır.”
Bir insanın öteki insan kardeşlerinden üstün olmaması daha iyidir.Bu dünyada en iyisi çirkinlerin ve ahmakların durumudur.Sessizce oturup ağızlarını bir karış açarak oyunu seyredebilirler.Zafer diye bir şeyden haberleri yoksa, en azından yenilgi diye bir şey de tatmayacaklar demektir.Hepimizin yaşaması gerektiği gibi, hiç canlarını üzmeden, kayıtsızca, kaygısızca yaşarlar. Ne başkalarının hayatlarını mahvederler ne de başkalarının elinde kendi hayatları mahvolur.