Elif Meydan
@ElifMeydan
Öğrenci
Hukuk Fakültesi
Ankara
Bursa, 8 Aralık 2000
28 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Büyük Bir Kitap!
Çocuk kitabı olmayan çocuk kitabı diye nitelendirmekte hiçbir sakınca olmayan bir kitap Küçük Prens.
Büyüklerin dünyasını bir çocuğun gözünden anlatmakla yetinmeyip çocukların dünyasını da büyüklere anlatıyor.
20 yaşımda tanıştım ben Küçük Prensle. Yirmi yaşındayım ve on üç yıldır neden okumadım diye sorgulamaktan kendimi alamıyorum. Her sene her yaşımda tekrar okuyacağım ki her yaşta farklı bir anlamı sindirebileyim.
Küçük Prensin büyük dünyasına siz de misafir olun, bu gerçek olamayacak kadar masal kitabı okumaktan mahrum etmeyin ruhunuzu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Meczup
“Daha ne olduğumuzu bile bilmezken, ne olacağımızı tartışmanın ne anlamı var?”
Kitabı eğer bir cümleye indirgesem o cümle bu olurdu. Öyle derin ki, öyle özel bir kitap ki, ne desem eksik kalacak.
Cibran’a duyduğum hayranlık her seferinde katlanarak artıyor. Ermiş, Ermişin Bahçesi ve Meczup. Üçü de birbirinden güzeldi, özeldi.
En son ne zaman “meczup” hissettiniz?
ÜÇLEMENİN SON KİTABI: GENÇLİK
Tolstoy’un otobiyografik üçlemesinin sonuncusu olan Gençlik kitabı...
Tolstoy’u okumaya başlarken okunması gereken bir kitap olarak karşıma çıkmıştı bu seri. Öyle mi bilmiyorum, çünkü çok zevk alarak okumadığım bir seri oldu.
Kitapta Nikolay’ın gençlik yıllarından bahsediyor. Hayatının nasıl şekillendiğinde, etrafındaki insanların onun düşünce yapısına nasıl etki ettiğine değiniyor. Comme il fout olmanın her şeyden önemli olduğunu düşünen baş karakterimiz zamanla kendinde yaptığı bu tabunun onu ne kadar zorladığını da hissediyor. Comme il fout olmak, şu anki zamanda entelektüel olmak gibi. Fransızcayı güzel konuşmak, görgülü olmak gibi eylemleri gözünde ne denli büyüttüğünü ve bu kriterlere sahip olmayan insanlardan ne denli sıkıldığını çok sık görüyoruz.
Üçleme bitti ama seneler sonra döndüğümde bende iz bırakan bir seri olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
Yorum ve Aşırı Yorum | Umberto Eco
Yazarının Umberto Eco olarak gördüğümüz bu kitap aslında bizi yanıltıyor. Kitap, Umberto Eco’nun kaleminden çıkan bir dizi denemeden ya da incelemeden oluşmuyor. Stefan Collini, Umberto Eco, Richard Rorty, Jonathan Culler ve Christine Brooke-Rose olmak üzere beş farklı kişinin yorum üzerine yorumlarından oluşuyor. Kitap, Umerto Eco’nun Cambridge’de verdiği 1990 Tanner Konferanslarındaki konuşmalarını ve düşüncelerinin derlenmiş hali. Yorum ve Aşırı Yorum’daki bahsedilen asıl sorun, metinleri yorumlamak, kelimelerin bize aslında ne demek istediği. Etrafımızdaki insanlara cümleler kuruyorken onların bizim cümlelerimizi mi yoksa kendi yorumladıklarını mı anladıkları hakkında kafamızda soru işaretleri bırakıyor. Eco sık sık intentio operis (metnin niyeti) ve intentio lectoris (okurun niyeti) arasında gidip geliyor. Diğer düşünür, edebiyat kuramcısı, romancı ve eleştirmenler ise bunlar hakkında yorum yapıyorlar. Her birini okurken az az hepsine bir yerlerde hak verdim. Eco’yu okuduğumda onun haklılığına kanaat getirirken sonrasında Rorty de haklı aslında diye iç geçirdim, Sonra Culler’i okurken aşırı yorumun mükemmelliği üzerine düşündüm. Her biri o kadar güzel savunmuştu ki düşüncelerini hepsine ayrı ayrı kapılıp gittim.
Aslında her birimiz cümleleri metinleri ya da kişileri okuyup anlamıyoruz, onları yorumluyor ve kendi yorumlarımızı idrak ediyoruz. Örneğin, ben Umberto Eco’nun “Metinleri Aşırı Yorumlama” başlıklı incelemesini okurken, bu incelemeyi bizzat Umberto Eco’dan dinlemediğim için onun sözle ifade ettiği yazıya dökülmüş bu satırları yorumlayıp anlamaya çalıştım.
Bir hukukçu adayı olarak, okuldaki bir hocamız okumamız gereken kitaplar arasında bu kitabı da söylemişti. Okumamız gereken bir kitap olduğu konusunda kesinlikle
Swann’ların Tarafı / Kayıp Zamanın İzinde | Marcel Proust
Proust’la nihayet tanışma fırsatı buldum! İlk olarak Begüm abladan duyduğum bu yazar ve seri, Begüm ablanın bahsettiği kadar varmış dedirtti bana. Proust ile tanışmama sebep olduğu için çok teşekkür ederim Ayrıca kendisinin YouTube’da Marcel Proust ve Kayıp Zamanın İzinde serisi ile ilgili oldukça doyurucu videoları var, öneriyorum.
20’li yaşlarımın başındayım ve edebi anlamda kendimi ne kadar geliştirdim bilmiyorum. Proust okumak için doğru bir zaman mıydı onu da bilmiyorum ama gördüğüm kadarıyla herkes zorlanmıştı Proust okurken. Bana özgü olmayan bu durumu bayağılaştırıp okumayı bırakmak yanlış olurdu. Bu benim Swannların Tarafına ikinci başlayışım. İlki 300lü sayfalarda sona ermişti içimdeki buruklukla. Neyse ki bu sefer bu yolculuğun hakkını verebildim.
Dünyanın en uzun romanı olarak bilinen Kayıp Zamanın İzinde serisinin ilk kitabı olan Swann’ların Tarafı, üç bölümden oluşuyor. İlk bölümde küçük Marcel’i tanıyoruz. Bir iyi geceler öpücüğünün onun ruhunda, kalbine ne derin izler bıraktığını ve bu öpücük için her planlamayı nasıl inceliklerle tasarladığını görüyoruz. Genel olarak çocukluğuna baktığımızda şunları söyleyebiliriz; otoriter bir baba, burjuvazi, gözlem yetenekli bir çocuk. Babası, Kolera salgınını bitiren doktor olarak biliniyor ve ailecek üst düzey bir yaşam sürüyorlar. Hayatlarının her tarafında bu burjuvazinin izlerini görebiliyoruz.
İkinci bölümde Swann karakterinin yaşadığı derin, tutkulu aşkın izlerini görüyoruz ki bu benim kitap boyunca en beğendiğim ve en uzun olan bölümdü. Swann’ın yüksek sosyetede bir konumda olması, o kalabalıktan bu kalabalığa koşması sonunda onu Odette ile karşılaştırır ve tutkulu bir aşkın ilk kıvılcımları yanmaya başlar. Beni asıl etkileyen şey ise aşkının
