Elif Öykü KILIÇ
@ElifStory
Reklam
Sürekli unutuyorum, hatırladığımdan çok daha fazlası gidiyor aklımdan.
Duygularımızı dışa vurduğumuzda onları gerçekten hissetmekten çok, hissettiğimize kendimizi ikna etmeye çalışıyoruzdur.
… geçmişin akışına göz atarken kendimi anlayamıyorum: Nasıl olmuş da zaten olduğum şeye doğru ilerleyebilmişim? Bir zamanlar kendimi görmeyi başaramamışken, şimdi nasıl oluyor da görüyorum? Hepsi birbirine karışıyor, kendimi bulamadığım, kendi yollarımda kaybolduğum bir labirente dönüşüyor.
Hayattan, kendiliğinden sunduğu şeylerden ötesini beklemeyip içgüdüsel olarak güneş varken güneş, güneş yokken de her nerede olursa olsun, sıcaklık arayan kediIeri örnek alana ne mutlu….Ve nihayet ne mutlu her şeyden vazgeçene her şeyden vazgeçtiğine göre hiçbir şeyi elinden alınmayacak, eksiltilemeyecek olana.