Elif Öykü KILIÇ
@ElifStory
Özgürlük, yalnız, kalabilmeye denir. İnsanlardan uzaklaşabiliyorsan onlara hiçbir muhtaçlığın, paraya ihtiyacın , sürüye uyma içgüdün, aşka, şana şöhrete hevesin ya da merakın yoksa özgürsündür, bunlarin hepsi sadece yalnızlıktan ve sessizlikten beslenir. Yalnız yaşayamıyorsan, doğuştan kölesin demektir.
O zaman, en derin yerinde sorarım kendime, herkesten uzaklaşıp kendimi yetiştirmek uğruna harcadığım emekler gerçekten değer miydi ?
Hayat dediğimizle ölüm dediğimiz arasındaki ilişkinin aynısı uykuyla hayat arasında da vardır. Hep uyumaktayız ve bu hayat bir düştür, bir metafor ya da şiirsel anlamda değil, gerçekten bir düş.
Ölümden yapılmışız biz. Hayat diye kabul ettiğimiz şey, gerçek hayatın uykusu, varlığımızın gerçek halinin ölümüdür. Ölüler doğar, ölmezler. Yaşadığımızı sanarken ölüyüzdür ; ölümle pençeleşirken yaşamaya başlarız.