Elif Çıta
@Elif_cta
Şu anda okuduğu kitap
Aklım bir düşünceye takıldı:Hayatımda ilk defa,birçok ozanın söylediği,onca düşünürün nihai bilgelik olarak öne sürdüğü hakikati gördüm.Hakikat şuydu;sevgi,insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti.
Gerçek ya da değil,bakışları o sırada doğmakta olan güneşten daha parlaktı.
Böyle bir durumda en çok acıtan fiziksel acıdan ziyade bu adaletsizlikten kaynaklanan zihinsel acıydı.
Biri bize Dostoyevski’nin insanı hemen her şeye alışabilen bir varlık olarak tanımlamasının anlamını sorsaydı derdik ki:”Evet,insan neredeyse her şeye alışır ama bunun nasıl olduğunu bize sormayın.”
Yapamadığım bazı şeyler olduğunu zannediyordum:Şu olmadan uyuyamam veya bu olmadan yaşayamam gibi.