Cahiliye devrinde ölünün mahşere giderken yaya kalmamasını sağlamak için beliyye uygulaması vardı.Beliyye uygulamasında; ölenin mezarının başına bir deve getirilip hayvan sımsıkı bağlanır,orada aç ve susuz bekletilerek ölüme terk edilir;hayvan ölünce mezarın yanı başında açılan bir çukura gömülür veya orada yakılırdı.
Hz.Peygamberin büyük dedesinin asıl adı Amr iken,tirit yapıp yoksullara ziyafet verdiği için zamanla “doğranmış ekmek ve peksimet üzerine et suyu döken” anlamında Haşim adıyla meşhur olmuştur.