Her çocuk bir cevher. Onları teşhisleriyle sınırlandırmak yerine, potansiyellerinin var olduğunu bilmeli ve içlerindeki cevheri ortaya
çıkartmanın, onu parlatmanın yollarını araştırmalıyız.
Olmayanı görmek yerine olana bakabilirsek, kalpten kalbe konuşabilirsek, birlikte var olabilirsek o zaman tüm farklılıklarımızla ve onlara rağmen bir oluruz.
Ne kadar önemliydi bu söylediği. Sonucun nereye varacağının önemi olmaksızın o yolda devam edebilme cesareti göstermek. Ve sonuç ne olursa olsun, sonuca değil, sürece ve gösterdigin çabaya odaklanabilmek...