Elif İrem Elitaşlı
@Eliffremm
21 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
İnsanların yalan söylemesi için bir gerekçe görmediğinden, onlara inanmakta güçlük çekmiyordu. İnsanlara inanmadan, onlarla birlikte olmanın mümkün olmadığını sanıyordu. İnsanlara inanmadığı zaman onlardan kaçıyordu. Söylenenlere inanmadığı zaman, inanır görünmenin, insanlara ihanet etmek olduğunu düşünüyordu ve bu ihanetinin anlaşılmaması için, ortalıkta görünmemeyi tercih ediyordu.
Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok.
Yaşamak, ölmek gibi değil. Bazı zorlukları var bir kere.
... şehrin üstüne çirkinlik yığınları çökmüştü. İçinde herkesin küçük bir payı olan çirkinlikler. Mimarıyla, mühendisiyle, ressamıyla, yazarıyla bütün aydınların rahatsız olmadan bir köşesinde yer almaya çalıştığı, bir köşesinde tutunmak için uğraştığı çirkinlikler. Her çeşit aydınıyla , yarı aydınıyla, okumuşuyla, kendini yetiştirmişiyle, korkağıyla, gerçek mücadelecisiyle, bu çirkin taş, beton, mozayık ve hepsinin üstünde sarı badanalı çatı katlarına tutunmaya çalışan şekilsiz kalabalık.
Reklam