Biri benim için yoruldu mu korkuyorum. Sonradan yorulduğu aklına gelecek, benden de yorulacak diye. Babam, benim için yorulduklarının dökümünü yapmıştı, yediklerimin, içtiklerimin.
Bekleyeceğim. Ölmeyi bilmiyorum. Üzülmüyorum.
Biraz sonra abim gelip beni anneanneme götürecek.
Giderken on kuruşluk şeker alacağız. Ölümle tanışacağız.
Ölüm?
Elimi kuma gömmeye benziyor.
Ölüm, en çok annemin ağlaması.
Düğünlerde, yollarda, köyün sinemasında hep onu arıyordu gözlerim. Buluyordum da. En olmadık yerlerde, en olmadık zamanlarda çıkıyordu karşıma. O benim için her zaman en olmadık şeylerin gerçekleşmesiydi zaten.