"Sana aşığım Mavi," diye fısıldıyor, başparmakları gözyaşlarımi silmeye çalşıyor.
"Haklıydın. Ama o gün başlamadı. O gözaltı odasında başlamadı. Uzun zaman once, muhtemelen o delikte başladı. Belki ben doğmadan önce bile. Seni sadece yıllardır sevmiyorum, bir ömür boyu sevdim. Çünkü seni sadece kalbimle sevmiyorum. Kalp sadece bir organdır. Vücuttan koparılabilir, ezilebilir, posa haline getirilebilir. Seni tüm kalbimle sevmiyorum. Seni tüm ruhumla seviyorum. Sen benim özümdesin. Ve bunu kimse benden alamaz. Ölüm bile."