"Hiç kimse karanlığın içinde, nereye gittiğini bilmeden bu şekilde göçebe olmamalı. Yeri yurdu olmadan, bir hedefi olmadan, sürekli yürüyerek ve sürekli tehlikeli içinde hiç kimse yaşamaya devam edemez..."
İlk defa içimin öldüğünün tam olarak o sırada farkına vardım. Bir nehirde akıntıya kapılmış dümensiz bir tekne gibiydim. İçimde bir şeylerin öldüğünü hissediyordum, bir ceset gibi buz gibiydim...