…İçinden büyük bir gururun fışkırdığını duyuyordu. O güne kadar bilip duyduğunundan çok daha yüce, çok daha güçlü bir gurur, insan öldürmüştü. Avların en soylusunu…
Öyle kolay ölmüşlerdi ki!… Bir kızak köpeğini öldürmek bile daha zordu. Onun dengi değildi insanlar. Okları, mızrakları ve sopaları olmasa hiçbir işe yaramazlardı.
Kaskatıydılar. Acı çekiyorlardı. Hatta kalpleri sızlıyordu. Bu yüzden de konuşmaları gittikçe sertleşiyor, kabalaşıyordu. Sabah gözlerini açtıkları zaman ilk sözleri küfür, akşam yatarken son sözleri yine küfür oluyordu.