“Maymunlar yemek için çok güzel görünüyorlardı,” diye gözlemlemişti. “Etleri oldukça lezzetli fakat başlangıçta bu fikir beni iğrendirmişti çünkü tüylerini yakmak için ateşe tuttuğumuzda korkunç derecede insana benziyorlardı.”
Elleri titreye titreye Petya’yı arka üstü çevirdi. Yüzüne baktı. Çocuğun yüzü daha şimdiden sararmıştı; kan içindeydi, çamur içindeydi.
Denisov’un kulaklarında Petya’nın sesi çınladı:
- Tatlı şeyleri severim. Güzel üzümler bunlar; alın, alın, hepsini alın.