İlk okuduğum Zülfü Livaneli kitabı ama kesinlikle son olmayacak. Kişinin olaylara inançları sorgulamadan "insan" olarak bakması gerektiğini çok güzel okuyucunun yüzüne çarpmış. Nergis'in söylediği son cümle "Ben bir insandım" başlı başına bir huzursuzluk yaratıyor insanda. Düşünmek lazım gerçekten de bu dünya da görevimiz bu mu,diye. Yanıbaşımızdaki ve güncel bir olay olması kitabın okunmasını daha çok artırıyor. Kendinizi bir nebze de sorgulamak istiyorsak okumakta fayda var. içimizde ki huzursuzluğu fark ederiz belki de ve belki kim bilir doğru yerden bakarsak olaylara ve kişilere çölün ortasında bile olsa merdiven dayayacak bir dayanak bulabiliriz...