Kavga çıkmasın diye sustuğum zamanlar
Kimse kırılmasın diye yuttuğum konular
Ve kaybetmemek için alttan aldığım insanlar oldu.
Şimdi anlıyorum ki bazı kavgalar çıkmalı
Bazı kalpler kırılmalı
Ve bazı insanlar kaybedilmeliymiş...
Sürekli gönül yapmaya çalışınca kıymetin kalmıyormuş...
Zaman çok şey öğretiyor insana... Gün geliyor, yanlış insanlara kıymet verdiğini öğreniyorsun... Gün geliyor, bazı şeylere boşu boşuna üzüldüğünü... Zamanla herkese değer verilmeyeceğini ve bazı şeylere üzülmemen gerektiğini öğreniyorsun sonra. Bir bakıyorsun ki seni acıtan onca yara çoktan kapanmış... Çünkü alışmayı ve kabullenmeyi öğrendiğinde kendine değer vermeye başlıyorsun. Kendine değer verince iyileşmeye ruhundan başlıyorsun ...
İçime attığım kar taneleri kadar küçük şeylerin zamanla önünde durulmaz bir çığa dönüşebileceğini öğrendim. Oysa bir dağın zirvesine düşen ufacık kar taneleri gibiydi hepsi... Zamanla yuvarlanıp döndüler içimde, büyüdüler ve kocaman çığa dönüştüler. Meğer her şeyi içine atmak bir felaketmiş...