Elif Şafak’ın anlatımının akıcı ve dikkat çekici olduğunu düşünüyorum. Kitap boyunca savaş, kayıp, göç ve insan acıları oldukça etkileyici işlenmiş ve hikâyeler gerçekten insanın kalbine dokunuyor. Ancak bir noktadan sonra kurgu doğal akışını kaybedip mesajlar ön plana çıkıyor. Özellikle bazı ilişki detayları hikâyeye katkı sağlamaktan çok dikkat çekmek için eklenmiş hissi verdi. Birkaç cümleyle geçilen bu bölümler olmasa da hikâye hiçbir şey kaybetmezdi. Aksine, karakterlerin samimiyeti daha güçlü hissedilebilirdi. Bir diğer eksik ise finaldi; uzun uzun anlatılan olayların sonunun çok hızlı bitirildiğini düşünüyorum. Elif ŞafakGökyüzünde Nehirler Var