Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani, kurşun sıksan geçmez geceden, Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık... Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...
Neden, neden alnındaki yıkkınlık, Bakışlarındaki öldüren buğu?
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri... Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdân, Dost, düşman söz eder kendi kavlince, Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni...