İnsan refahtan başka şeyi de sevemez mi ?
Belki ıstıraptan da aynı derece de hoşlanıyordur ? Hatta ıstırabın saadet kadar faydalı olması da mümkündür,insanın sırasında acıyı ihtirasa varan derecede sevdiği bir gerçektir.
Bir kere kendini duygularına kaptır, bir anlığına şuurunu susturup , düşünmeden, esas aramadan hakaret et, nefret et, birini sev, daha doğrusu boş durmamak için bir şeyler yap bakalım.
En geç öbür gün bu bilinçli kandırmaca yüzünden kendi kendini küçümsemeye başlarsın.