"Ece teşekkür edip onun boynuna sarıldı. Huzur içinde öpüştüler. Çok sıcak ve rahat bir öpüşmeydi bu. Gerçekliğin sertliğinden uzak ve tatlı düşlere bir o kadar yakın. Dışarısı ise soğuktu. Gerçekti. Kaçınılmazdı. Ece şefkatin kollarından ayrılması gerektiğinde kendini büyük bir savaşa hazırladı. Midesine nedense garip bir yumruk oturmuştu. Bu yumruk her geçen an varlığını daha da hissettiriyor ve uğursuz bir şeylerin habercisi gibi giderek şişiyordu." ❤