CLÉANTE : Peki, ne yapayım, söyle! Babaların yere batasıca pintiliği yüzünden gör nasıl bir çamura düşüyor insan . Bir de şaşırıyorlar nasıl oluyor da oğullar babalarının ölümünü bekliyor diye !
Pohpohu bastınız mı, en gülünç, en yüzsüzce söylenmiş sözleri bile yutuyorlar. Bu benim yaptığım işte insan dürüstlüğünü yitiriyor biraz; ama insanlara muhtaç oldunuz mu , uymak zorundasınız onlara. Onları başka yoldan kazanmıyorsa insan , kabahat pohpohlayanda değil , pohpoh isteyende .
Yaranacak mısın, aşırı gitmekten hiç korkma . Yalan söylediğin istediği kadar belli olsun , suratından aksın, en zeki insanlar bile kanıveriyorlar dalkavukluğa.