Bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum
Sen ölmedin Rüveyda;at vuruldu;
Ben öldüm.
Her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının
Yıkayıp kefenledin; mehtabına gömüldüm.
Her iklime kanatlı bir haberci salsınlar
Çağır âşıklarını; namazımı kılsınlar..
Rüveyda,burda şimdi sen varsın;gözlerin var
Beyaz tüller içinde ruhun sarıyor beni
Sahibisin bu eşsiz muhabbet sarayının
...
Elime tutuşturup kalbinin kadehini
Sevgini şarap gibi sunuyorsun Rüveyda
Çiçek çiçek kalbime doluyorsun, Rüveyda
Nereye yürüdüysem bakışın, duruşun, sesin
Anladım;söndürmeliyim tutuşan yüreğimi
Kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri
Çünkü sen her şeyinle bendesin.