Biz aklımızı gönlümüzün önüne geçirdiğimiz vakitten beri hep yarım ve eksik kalmışız.Aklımız boğmuş gönlümüzü,sinemizden gelen sesi lisanımız susturmuş,her hakikati aklımızla biliriz sanmışız.Lakin aklın manasız kaldığı,gücünün yetmediği,hükmünün olmadığı ne çok şey varmış.Tek hakikat akıl değilmiş,öğrendim.Akıl bir et parçası ne edecek de anlamayı bilecek?
Oysa gönül varmış.Ve bilmek değil de hissetmekmiş esas olan...