• E m i n e •
@Emineearaz
Yaşam çiçeğini anımsa ruhunda. Bir bitkide çember vardır, sonrasında tohum çiçekli bir bitkiye dönüşür, meyve olur.. Meyve yere düşer, yine tohum olur, o tohumda büyür.. Bu bir çemberdir. İnsan da tıpkı böyledir..
Şu anda okuduğu kitap
Anlaşılan çocuklarla fincan takımları arasında pek fark yoktu. Kırıla kırıla bir tek kaldıkları gibi işe yaramaz oluyorlar, bir köşeye atılıyorlardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şu insanlık ne acayip muamma ya Rabbi!
Fazla ümitsiz insanlar ağır hastalara benzerler ve hastaya her zaman daha kuvvetle sarılırlardı.
Çirkin bir kalbin içine uyanık bir ruh koymak niçin? Beğenilmediğini, her yerde, her şeyde ihmal edildiğini daha çabuk fark etsin diye mi? Çirkinin ağzındaki güzel söz, acizin ağzındaki haklı söz kadar boş, faydasız bir şeydi.
İnsanın ıstırapları yattığı yataktan, etrafındaki eşyadan gelir ve yer değiştirmek, onlardan kurtulmak için en iyi çaredir.