Erik ağacı,baharın gelmesini en çok bekleyen çocuktur.Boynunu uzatarak bekler,tepenin üzerinden baharın geleceğini fark ettiğinde coşkuyla çiçeklerini açar.
Ahmet Ümit’in İstanbul Hatırası, polisiye türünü İstanbul’un tarih katmanlarıyla ustaca harmanlayan başarılı bir roman. Başkomiser Nevzat ve ekibiyle başlayan soruşturma, şehrin geçmişinden bugününe uzanan derin bir izlek üzerinden ilerliyor. Hikâye akıcı ve tempolu; 500+ sayfasına rağmen sıkılmadan, merakla okudum.
Nevzat karakteri yine tanıdık ve inandırıcı. Ekip dinamiği (Ali ve Zeynep’le) doğal ve keyifli. Yazar, İstanbul’u sadece dekor değil, adeta yaşayan bir unsura dönüştürüyor. Tarihi detaylar olay örgüsüne organik şekilde yerleşmiş, zorlama hissi vermiyor. Polisiye meraklılarını tatmin edecek sağlam bir kurgusu var; tahmin edilebilir yanları olsa da finali ve genel akışı başarılı.
Kültürel miras, şehre sahip çıkma ve ihanet temaları arka planda etkili şekilde işleniyor. Türünün sevenleri ve özellikle İstanbul’a özel ilgi duyanlar için keyifli bir okuma. Edebiyatın zirvesi değil ama akılda kalıcı, doyurucu bir polisiye. Keyifli okumalar dilerim.