Bu kitaba Tutunamayanlar benzeri olduğunu bilerek başlamıştım aslında. Ama bu kadar olacağını asla bilemezdim. Kitap adeta tutunamayanların temeli niteliğinde. Kişinin hayatta bir amacının olmayışı, her şeyi eline yüzüne bulaştırması, kendi kendiyle çelişmesi tamamen bir tutunamama durumunu yansıtıyor. Birinci bölüm o kadar etkiledi ki beni herhalde Selim Işık biraz daha hafif kalmış onun yanında. Birinin kendini nasıl yiyip bitirebileceği adeta yaşatarak hissettirilmiş.
Uzun lafın kısası okuduğum en iyi romanlardan -Tutunamayanlar fanı olarak- biri mutlaka. Keşke bu konu üzerine daha fazla eser kaleme alınsaymış diye de düşünmeden edemiyorum. Herkese iyi okumalar.